Πριν από ένα μήνα, είχα γράψει ορισμένες σκέψεις σχετικά με το μέλλον του Facebook και σχετικά με το πώς η «κοινωνικότητα» την οποία προωθεί ενδέχεται από ένα σημείο και μετά να γίνει κουραστική.
Μια διάσταση που δεν είχα τονίσει τότε αλλά που έχει γίνει ιδιαίτερα ορατή τους τελευταίους μήνες, είναι ότι ακριβώς εξαιτίας της μεγάλης δημοτικότητάς του και της συνεχούς προσθήκης νέων χρηστών στο δυναμικό του, ενισχύει το φαινόμενο του «αιώνιου Σεπτέμβρη»: χιλιάδες άνθρωποι απολύτως άσχετοι ως χτες από το Ίντερνετ, βρίσκονται ξαφνικά online και μην ξέροντας πώς να συμπεριφερθούν, ενοχλούν τους πάντες!
Από τότε που άρχισα να χρησιμοποιώ το Facebook έχω λάβει περί τις δέκα φορές (η τελευταία ήταν προχθές), από ισάριθμους ενθουσιώδεις πλην νέους χρήστες, ένα υποτιθέμενο screen shot στο οποίο κάποιος χρήστης του FB ονόματι «Jocker Proud Terrorismo» βρίζει τον Πάολο Κοέλιο για το τσιτάτο της ημέρας –το τσιτάτο ήταν από αυτά που αφθονούν στα βιβλία του βραζιλιάνου συγγραφέα αλλά που ο χρήστης υποτίθεται ότι το βρήκε ιδιαίτερα κόντρα στα γούστα του και αντέδρασε με τυπικά ελληνικό τρόπο.
Πιθανότατα το screen shot είναι κατασκευασμένο. Χρήστης με το όνομα «Jocker Proud Terrorismo» δεν υπάρχει στο Facebook και παρότι ομολογώ ότι δεν άντεξα να ψάξω ένα χρόνο ή και παραπάνω στο αρχείο του Πάολο Κοέλιο για να βρω το τσιτάτο του και να δω αν πραγματικά συνοδευόταν από κάποιο τέτοιο σχόλιο, δε μου δίνει την αίσθηση του πραγματικού.
Αυτό που με ενοχλεί, ωστόσο, είναι ότι όσοι μπαίνουν στο Facebook (που τώρα πια σημαίνει «όσοι μπαίνουν στο Ίντερνετ») σπεύδουν να διαδώσουν σε όλο τους το «φίλο-λόγιο» ό,τι βλέπουν· το πράγμα δεν περιορίζεται, βεβαίως, στο συγκεκριμένο JPG. Οι νέοι χρήστες είναι πραγματικότητα στο Ίντερνετ (και όχι μόνο σ’ αυτό).
Και εξίσου πραγματικότητα είναι ότι κάθε νέος χρήστης οποιουδήποτε πράγματος θα χρειαστεί λίγο χρόνο μέχρι να εξοικειωθεί με το πώς λειτουργεί αυτό και με το τι είναι αποδεκτό και τι όχι.
Όμως αυτό που συμβαίνει με το Facebook πραγματικά θυμίζει το Σεπτέμβρη του 1993 και την αθρόα εισβολή χρηστών στο Δίκτυο (τότε, εξαιτίας της παροχής πρόσβασης από την America OnLine) και είναι εξίσου ενοχλητικό σήμερα όσο ήταν και τότε. Και, για να γίνω σαφής, δε μιλάω με τη λογική του «παλιού» (έτσι κι αλλιώς χρησιμοποιώ το Facebook πολύ λίγο καιρό) αλλά με τη λογική ενός τυπικού ανθρώπου που από κάποιο σημείο και πέρα φτάνει στα όριά του από τη συνεχή επανάληψη του ίδιου, ενοχλητικού φαινομένου.
Φυσικά δεν ξέρω πόσο το συγκεκριμένο θέμα είναι προσωπική μου ευαισθησία ή τη συμμερίζονται και άλλοι χρήστες. Από ένα μικρό γκάλοπ σε γνωστούς και φίλους πάντως (ομολογουμένως, μεταξύ ανθρώπων που χρησιμοποιούν το Ίντερνετ αρκετό καιρό), έχω δει ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που ενοχλούνται. Το αν αυτό θα οδηγήσει κάποιους εκτός Facebook, θα φανεί στην πορεία· είμαι πάντως βέβαιος ότι σίγουρα θα συμβάλλει.
Σχόλια